ಓದಲು 3 ನಿಮಿಷ
ಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಎಐ (AI): ಮನೆಕೆಲಸದ ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕರೆ ಕಲಿಕೆಯೂ ಆಗುತ್ತದೆಯೇ?
30 ಸೆಕೆಂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಅರ್ಥ
ಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಎಐ ಎಂದರೆ ಪಾಠ ವಿವರಿಸಲು, ಅಭ್ಯಾಸದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಅಥವಾ ಶಿಕ್ಷಕರ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ನೆರವಾಗಲು ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಯ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದು; ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಿಸುವ ಸಾಧನಗಳ ಬಳಕೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇವೆ.
ಒಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ನೀರಿನ ಚಕ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಮನೆಕೆಲಸ ಇದೆ ಎಂದು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದರೆ ಉತ್ತರ ಬರೆಯುವ ಸಾಧನ (ಚಾಟ್‌ಬಾಟ್) ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಸುಂದರ ವಿವರಣೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ನಕಲಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಮನೆಕೆಲಸ ಮುಗಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಮಳೆ ಹೇಗೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸ್ವಂತ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲು ಅವನಿಗೆ ಆಗುತ್ತದೆಯೇ? ಉತ್ತರದ ಚೆಂದಕ್ಕಿಂತ ಆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮುಖ್ಯ.
ಉತ್ತರ ಬರೆಯುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಳಗೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ?
ಇಂತಹ ಅನೇಕ ಸಾಧನಗಳ ಹಿಂದೆ ಬರಹದಲ್ಲಿನ ಪದಗಳ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಕಲಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ (ದೊಡ್ಡ ಭಾಷಾ ಮಾದರಿ ಅಥವಾ LLM) ಇರುತ್ತದೆ. ಅದರ ಸಿದ್ಧತೆಯ ವೇಳೆ ಹಲವು ಬರಹಗಳ ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಪದಗಳು ಯಾವ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಅದು ಕಲಿಯುತ್ತದೆ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಅದರಲ್ಲಿ ಬಂದ ವಿಷಯ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿನ ಮಾತುಕತೆ ಉತ್ತರ ರಚಿಸಲು ಆಧಾರವಾಗುತ್ತವೆ.
ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಉತ್ತರವನ್ನು ಒಂದೇ ಸಲ ಸಿದ್ಧವಾದ ಪ್ರಬಂಧವಾಗಿ ಹೊರತೆಗೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಪದಗಳು ಅಥವಾ ಪದಗಳ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಒಂದರ ನಂತರ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಪಾಠದ ವಿವರಣೆ, ಸಾರಾಂಶ ಅಥವಾ ಅಭ್ಯಾಸದ ಪ್ರಶ್ನೆ ದೊರೆಯಬಹುದು. ಸರಾಗವಾದ ಭಾಷೆಯೇ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಖಾತರಿ ಅಲ್ಲ: ತಪ್ಪು ವಿಷಯವನ್ನು ನಂಬುವಂತೆ ಬರೆಯುವುದೂ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಒಂದು ಮಿತಿ.
ಆದ್ದರಿಂದ ನೀರಿನ ಚಕ್ರದ ವಿವರಣೆಯಲ್ಲಿ ಆವಿಯಾಗುವುದು ಮತ್ತು ಮಳೆಯಾಗುವುದು ಹೇಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕದೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಬೇಕು. ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಪದ ಕಂಡರೆ ಅದರ ಅರ್ಥ ಕೇಳಬಹುದು. ಆದರೂ ಅದೇ ಸಾಧನ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ತಪ್ಪನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಬಹುದು; ಸಂದೇಹ ಉಳಿದರೆ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ಕೇಳುವುದು ಉತ್ತಮ.
ಉತ್ತರ ಕೇಳುವುದಕ್ಕೂ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ
ಅದೇ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸೋಣ. “ನೀರಿನ ಚಕ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಬಂಧ ಬರೆ” ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಸಿದ್ಧವಾದ ಬರಹ ಸಿಗಬಹುದು. ಬದಲಿಗೆ “ನೀರಿನ ಚಕ್ರವನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರಿಸು, ನಂತರ ನನ್ನ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳು” ಎನ್ನಬಹುದು. ಎರಡನೆಯ ವಿನಂತಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯನ್ನು ಉತ್ತರಿಸುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಉಳಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ನಿಜವಾದ ಕಲಿಕೆಗೆ ಖಾತರಿ ನೀಡುವ ವಿಧಾನವಲ್ಲ.
ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಮೊದಲು ತನ್ನ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಬರೆದು, ನಂತರ ಸಾಧನ ನೀಡಿದ ವಿವರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಬಹುದು. ಯಾವ ಅಂಶ ತಪ್ಪಿಹೋಯಿತು? ಯಾವ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಸ್ವತಃ ವಿವರಿಸಲು ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ? ಇಂತಹ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಬರಹವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದು, ಸಿದ್ಧ ಉತ್ತರವನ್ನು ನಕಲಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಕೆಲಸ. ಶಿಕ್ಷಕರ ಸೂಚನೆ ಮತ್ತು ಅನುಮತಿ ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ; ಶಾಲೆಗಳ ಬಳಕೆಯ ನಿಯಮಗಳು ಒಂದೇ ಆಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.
ಸ್ವಂತ ಪ್ರಯತ್ನವಿಲ್ಲದೆ ಉತ್ತರ ಸಲ್ಲಿಸಿದರೆ, ಆ ಬರಹ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇದರಿಂದಲೇ ಮಕ್ಕಳ ಆಲೋಚನಾ ಶಕ್ತಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕುಗ್ಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಬಳಕೆಯ ವಿಧಾನ, ಅಭ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಕರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ನೋಡಬೇಕು. ಯಂತ್ರ ಬಳಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೂ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಲಿಯುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ಊಹೆಯೂ ಸರಿಯಲ್ಲ.
ಶಿಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಪೋಷಕರು ಏನು ಗಮನಿಸಬಹುದು?
ಶಿಕ್ಷಕರು ಅಂತಿಮ ಉತ್ತರದ ಜೊತೆಗೆ ಕರಡು, ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಸ್ವಂತ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಕೇಳಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನೀರಿನ ಚಕ್ರದ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಬಾಣವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಹಾಕಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳುವುದು ವಿಷಯದ ತಿಳುವಳಿಕೆ ನೋಡಲು ಒಂದು ಮಾರ್ಗ. ಈ ಮಾತುಕತೆಯನ್ನು ಆರೋಪವಾಗಿ ಬಳಸದೆ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ತನ್ನ ಯೋಚನೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಅವಕಾಶವಾಗಿ ಬಳಸಬಹುದು.
ಎಲ್ಲ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೂ ಒಂದೇ ಸಾಧನ, ಅಂತರ್ಜಾಲ ಸಂಪರ್ಕ ಅಥವಾ ಮನೆಯ ಸಹಾಯ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಾಧನವನ್ನು ಬಳಸಲೇಬೇಕಾದ ಕೆಲಸ ನೀಡುವ ಮೊದಲು ಶಾಲೆ ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ಯುನೆಸ್ಕೋದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವೂ ಕಲಿಕೆಯ ಉದ್ದೇಶ, ಸಮಾನ ಅವಕಾಶ, ವಯಸ್ಸಿಗೆ ತಕ್ಕ ಬಳಕೆ ಮತ್ತು ಮಾಹಿತಿಯ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ನೋಡಲು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ಮಕ್ಕಳ ಹೆಸರು, ವಿಳಾಸ, ಅಂಕಪಟ್ಟಿ ಅಥವಾ ತರಗತಿಯ ಇತರ ಮಕ್ಕಳ ವಿವರಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನೆಯೊಂದಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಬೇಡಿ. ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೆ ಗುರುತು ತಿಳಿಯದಂತೆ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ಬದಲಿಸಿ. ಸಾಧನದ ವಯೋಮಿತಿ ಮತ್ತು ಶಾಲೆಯ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ; ಸಾಧನ ಬಳಸಲು ಅನುಮತಿ ದೊರೆತಿದೆ ಎನ್ನುವುದೇ ಯಾವುದೇ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮಾಹಿತಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಅನುಮತಿ ಎಂದಲ್ಲ.
ಮನೆಕೆಲಸ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಒಂದು ಸರಳ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಬಹುದು: ಪರದೆ ಮುಚ್ಚಿ, ಕಲಿತ ವಿಷಯವನ್ನು ಸ್ವಂತ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ. ಯಾವ ಹಂತ ಅರ್ಥವಾಗಿಲ್ಲವೋ ಅದಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಸಹಾಯ ಕೇಳಿ. ಎಐ ನೀಡಿದ ಉತ್ತರವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಅದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ವಿವರಿಸಲು ಬರುವುದೇ ಈ ಬಳಕೆಯ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಚ್ಚು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.